Na de open dag in maart schreven 11 mensen in voor de basisinstructie: 10 ‘first time rowers’ en ondergetekende als zij-instromer. De eerste lessen stonden in het teken van kennismaken: met elkaar, met De Roeiboot èn de techniek. Die eerste twee gingen spelenderwijs maar daarna begon het pas echt. Het was behoorlijk intensief: twee maal per week instructie en in elke les werd een ander onderdeel behandeld. Het viel niet mee; er is zóveel waar je op moet letten! Hoe je zit, hoe je je handen/schouders/hoofd moet houden, wanneer je moet clippen, dat je langzaam moet oprijden en dat bakboord eigenlijk stuurboord is. Weinigen hadden zich gerealiseerd dat er ook een stuur is die commando’s moet geven. Dat ging aanvankelijk wat aarzelend. Het studeren in de Diepgids was ook nog zoiets wat je vooraf niet bedenkt (maar wat wel erg handig bleek te zijn).
In het begin was het nog koud en stond er veel wind. Het heeft gehageld en we zijn een aantal keer nat geregend. Dat romantische beeld van een boot die zachtjes door het water glijdt terwijl je geniet van de omgeving, ging al snel overboord.
En dan fast forward: zoveel geleerd doordat iedereen op zijn eigen niveau werd begeleid door een geweldig team van instructeurs. Zelfs privéles was mogelijk. Examen! Het was droog, er stond weinig wind en het was minimaal 25° C. Best warm! Bijna iedereen was toch wel wat gespannen voor het examen. Op Danny na; die was vergeten dat het examendag was…
Eerst het theorie-examen onder toeziend oog van Menno. Zoals het hoort na een examen, sputterden we tegen dat er nergens in de Diepgids stond welke kleur van de bladen boven zit. Ook het praktijkexamen voelde erg serieus. Boaz, die al langer roeit maar niet eerder dit examen had gedaan, deed als twaalfde examenkandidaat met ons mee. De examinatoren hadden een leuk scala aan opdrachten voor de stuur en wat vriendelijke, opbouwende kritiek voor de roeiers.
Toen alle boten weer netjes droog - zonder schade - waren opgeborgen, vertelde Menno dat iedereen was geslaagd! Toch een stiekeme zucht van verlichting! We kregen allemaal een mooi diploma en als dank hadden we voor de instructeurs een pot met krachtvoer (iets met chocola…) meegenomen.
En zo kwam het dat ik, daags na het examen, op zondagmorgen mee ben gegaan met de veteranen. Tussen twee ervaren Diepers ging ik richting Ossenzijl; 5 km heen en 5 km terug. Er stond een zacht briesje dat op de heenweg zorgde voor dat bijna magische moment waarop je net zo hard roeit als de wind en de wind wegvalt. Het water weerspiegelde de oevers, de boot gleed zachtjes door het water, een ganzenfamilie dobberde langs de kant, de zwaluwen vlogen om de boot (de steekvliegen ook overigens…) en de pleziervaartuigen sliepen nog. Op de terugweg droogde dat zachte briesje onze inmiddels bezwete ruggen en nekken totdat de stuur onze boot zachtjes bij het vlot aanlegde.
Bij mij is het romantische beeld helemaal terug en dat wens ik mijn mede-cursisten ook toe. Ik weet dat ik ook weer wat eelt moet kweken op mijn handen en billen. Daar ga ik de komende tijd aan werken.
Een grote BEDANKT aan iedereen die deze instructie mogelijk heeft gemaakt en VEEL PLEZIER voor mijn medecursisten! Nu!
Jacqueline
Roeivereniging 't Diep is opgericht op 21 maart 1986 en heeft de beschikking over een eigen clubhuis in Tuk (Steenwijk). De vereniging is aangesloten bij de Koninlijke Nederlandse Roeibond (KNRB).
Roeivereniging 't Diep • 2026